Lucid Dream

di ako tatakbo next year.
-bow-

Oh WAW.
Nakapupudpod ng utak, katawan, buto, dila, kamay, paa, kilay, tenga ang mga nakaraang araw sa mataas na paaralang rural ng unibersidad ng pilipinas.
Kahit krismas na, wala paring patawad ang mga titser sa inyong mga utak. Talagang kelangan kau mapudpod bago mag krismas break para bagong tasa lahat tau sa january. Ang masama, dalawang lingo lang ata ang inialay na pagtatas sa atin. At ako, ang pamilya ko at ako, ay sa Baguio magpapatalas.

Ang sama nga naman o. Isang linggo nalang bago mag krismas, sinagad pa ang klase. May mga deadly deadlines pang inatas. Katulad lamang ng sa Bio. Napakasaya. At sana tayong lahat ay ipag-pray ang asawa ni Maam. >_>
Ang Bio. Napakalaking load. May Long Exam kami, may powerpoint presentation pa ng mga kung ano anong -nesis na hindi ko maintindihan unless tinanong ko ang aking halimaw na ate na saulo ata ang buong campbell kahit hindi nia ito binabasa maxado talagang talentado lang ung gagong un.

Tapos, ang magaling pa, ung weekend before the long exam and the deadline para dun sa powerpoint presentation, naglagay pa sila ng pagkadanda dandang araw ng ating mga pamilya.

TAMA!

Kami ay pagurin at *pilit* pasayahin bago tayo magpaalam sa isa’t isa.
Tayo ay *pilit* na idikit dikit na parang minamaytee bond ang buong school para makabuo ng isang clump ng united na mga tao.
*pilitin* nating hindi tawanan ang tatay ni Bagoaraga ng Pilandok pagkatapos nitong mamatay.

Ewan ko kung bakit napasali ang Pilandok sa usapan. Pero sige.
Pagusapan na rin.

Isa lamang ang gusto ko talaga sabihin eh.

Na napaka mali ung "Parang langit ang paligid kapag nariyan ang pag-ibig."
Tama ba iyon para sa inyo?
Ngunit… Para sa akin, wala nang mas mamali pa sa statement na iyan.
That IS, according to my predicament.

Which is so BERY complicated na ayoko na itong pagusapan.
Sapagkat kapag nilagay ko iyon dito, most probably dudugo ang inyong mga mata at tenga at siguro bunganga. Lalabas ung kinain nio sa pwet nio kasi natatae kau, which is natural and in no way connected to my predicament. HIndi ko alam kung bakit ko sinabi un. Pero kasi baka gawa ng Giardiasis.

Ang Giardiasis ay gawa ng Giardia Lambia  Isang protozoan na parasite na patataihin kau ng pattaihin hanggang sa wala na kaung matae. At hindi lang tae, pati ung other side. Pasusukahin kau ng green na suka.

Tae.

Ayoko na ng Biology.

Ironic sobra.
Biology= Study of Life
Yet… Biology exams and reports and projects SUCK the life out of us. It sucks the very blood in our veins, and drains our energy and leaves only what will sustain our breathing.

Ewan ko kung bakit ko to sinusulat.

Baka kasi hindi pa ako nag aaral.
At hindi ko pa naaral ung Tracing Phylogeny at Early Earth charba.

Baka kasi masarap ung kendi na binili ni Mami.
O baka naman kasi may dahon na tumusok sa mata ko nung isang taon.

Hindi ko alam kung bakit, at wala ring makapagsasabi sa akin kung bakit nga.

Basta alam ko…

Mabaho utot ng kuya ko.

Sige. Gud nayte.

At babasahin ko pa ang Revolution Second Phase ng Katipunan.

WAHAHAHA. 1:00 pm na ako nagising ngayong araw na ito. At sa palagay ko, nabawi ko na ang tulog ko. XD
Pero, sobrang saya. Kasi nung pagkagising ko… BAKA na naman ang ulam.
WAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA. XD
Langya. Sa hotel baka, sa double happinness baka, sa bahay baka. Edi baka na!
XD

Ho may goolay.
BEST.
TRIP.
EVER.

Nung
una, sobrang natanga kami kasi kulang ung seats dun sa bus. X__x tama
un.  Pero naayos din naman. Sa huli kami nakaupo ni Buddy Haydelle
kasama nina Buddy Bongo at ni Buddy Christine. XD Tapos, Siguro 6 hours
ung drive na un. Tapos SOBRANG init. Abot SINGIT. X____x
SOBRANG
INIT. As in Lagkitan Chamber ung buong bus. The irony kasi nung una
tinawanan pa namin ung ManVar na bus kasi nwalan sila ng aircon. Ung
pala magoover heat ng apat na beses ung Bus namin na walang tatak.
HAHA. XD APAT  na beses ha. APAT. Pero nagana pa rin. Kaya panis ung
ManVar tska ung sa Dungon. Haha. XD

Pumunta kami sa Barasoin
nung una. Tapos dun sa isang church na sobrang creepy. Kasi may orbs
ung napicture-an namin ni Eeia. May ORBS talaga. Tapos sobrang weirdo
kasi nasa taas na taas nung anghel. X__x Iskeri.
Pagkatapos dun sa
Barasoin, tuloy ulit kaming Subic. Na may pumasok sa bus namin na
nagbebenta ng Espasol na bagong luto, at malambot. Tinapay na bagong
luto at malambot. Chicharon na bagong luto at malambot. Tska Mga
bracelet na bagong luto at malambot. XD
Da best.

So, patuloy Subic.

Pagdating
naming Subic, may malaking banner dun sa hotel namin. XD Ang astig.
Wahaha. V.I.P. kami. XD may Welcome UP Rural High School Students: 2nd
year. WEEEEE. Pagpasok dun sa hotel room namin… May bumating
napakagandang amoy ng paa.
WAHAHAHHAAHHAAH.
As in amoy ng paa. Tapos, lahat ng papasok sa room namin, unang unang sasabihin… : AMBaho….
BWAHAHAHA. Edi room na namin ang mabaho.

Pero inde… Seryoso… Mabaho nga. X__x
Roommates ko ay sina:
Bongo, Diane at Hadellang. Si Christine mejo naging roommate na rin namin kasi mejo nagkaproblema sa room nia.

Nagsettle
muna kami. Tapos nanood kami ng WAWAWI. WAHAHAHHAAHHAHAHAHAHAHAH.
TANGINA. NAKAKAPAGOD PANOORIN. WAHAHAHAHAHA. Ang salbahe pala nung host
na nandun. …

Pito pito. Pito pito. Pito pito bago mag walo walo. XDDDDD

Tapos kumain kami. Hulaan.
Ding ding ding ding ding!
TAMA.
Baka!
Ano ba nga ulit un…. Sinigang na Baka ata.

Tapos,
lumabas na ulit kami. Nagrolling tour kami. Tapos sobrang astig nung
tourguide namin. Ang Kamagong, lagi sulit sa mga teachers, tour guides
na nakukuha. Aun.

Ang ganda ng Subic. Napaka linis, napaka
disiplinado ng mga tao. Lalo na ung traffic nila. Ang galing ng SBMA.
Sana maayos parin after mga ilang taon. Kasi, 14 years palang ala ung
mga Amerikano sa Subic… Sana talaga mamaintain nila ung present state
nila. Ang mejo nagtataka nga lang ako… Kung ang SBMA, nagagawa sa
Subic un… Bakit aya gawin ung mga tao sa SBMA, gawin sa National
government… Dba? I mean… Un ung mga tao na kaya talaga mag govern
eh… Un ang made-deduce ko based sa mga nakikita ko… Pero… Oo…
Maganda ang Subic kasi nasimulan nang maganda. Kasi Americans ang unang
naghandle dun sa area…. Pero… Pwede naman natin i wipe out ng total
ang Pilipinas para sa bagong foundation. Un ang masaya… Ewan. Okey.

OKEY. Nagbrownout. Ang galing talaga ni Brick. Bwahahahaha. XD
Sige. Pagpapatuloy ko.

Pagkatapos
nung Rolling Tour, nag Duty Free kami. Wala lang. May nabili si
Dedelang na sobrang SOUR na lollipop. AS IN SOBRANG SOUR. AS IN ANG
SARAP. At habang dinedescribe ko ung kaasiman nia, nag sasalivate ako.
:P~ Saraaaaaaaaaaaaaaaaaap.
Bumili lang naman ako nang Tide Bar na
Butterfinger, Andes, tapos Assorted Hershey’s products… Tapos
pinagisipan ko ung Laffy Taffy. Kung bibilin ko. Tapos mejo naguilty
ako kasi may natarayan ako. Eh natigilan xa… :/ Howell… Fruit Blend
nalang. Gwahahahaha. XD

Aun. Tapos naghotel na ulit kami.
Nagsettle na, tapos dapat kasi 10 ng gabi… Magfefedex kami. Parang
CastAway. Actually, excited ako. Kaso, sobrang pagod na kaming lahat.
Kaya kinancel na. HUhu.
Tapos… Ang ulam ay…
Porkchop na matigas. Yehey.
Tapos, umakyat na kami. Tapos chee-sums galore na.
Ambait
pala ni Christine! Actually, nung trip ko lang xa nakausap EVER. Ambait
pala! XD Despite ung kanyang obsession kay Joshua Torres.
bwahahahhahaha. xD

Tapos, natulog kami. Ung susunod na gabi talagang magkakaiyakan dun sa kwarto.

The next day, ako ung pinakahuling gumising kahit ako ung pinakaunang natulog. HAHA. Da best. Naligo kami tapos kumain kami.
Hulaan.
Ding ding ding ding!
Tapa na baka at itlog. Yehey.

Tapos
umalis na kami. Nag eco trail kami. Ang walang kwenta mejo. X___x Ang
galing kasi naman. Parang napadaan lang dun. X__x Mejo nakakapagod.
Tapos mejo nakakatawa ung Kupang. BWAHAHAHA. KUPANG. XD Nagbibitiw.
WBAHRW3I4HJ^R5JKWEFQWHAHAHAHHHAHAHAHAHHH

AHA. Pagkalabas namin dun
sa trail, ansaya saya. Pagod na nga kami eh nagoverheat pa ung bus
namin. 1st overheat na yan. So, wala kaming aircon. Napakasaya. So,
ginawa ay hinati ang kamagong sa dalawa. 1-20 na class number sa
Katmon, 21-40 sa Dungon. Dahil mag jajam ako sa Katmon, sabi ni
Haydelle palit kami. So. Aun. Sa Katmon ako napunta.
<3

Pumunta
naman kaming Zoobic Safari. Shiyeeet. Ang astig. Pantanga ung mga
ostrich. ANTANGA. WAHAHAHHAHAHAHAHAHAHHA. Malalaking mgaibon.
Hahahahahah. THat’s what she said. XD Tapos dun kami sa Croco Loco. Ang
astig!!! XD Pwede ka bumili ng tsiken for 50 php tapos ikaw magpapakain
dun sa mga batugang krokodayl. Ang galin ni Anton. Kasi kahit anong
gawin nung mga krokodayl, hindi pari makuha ung tsiken. XD Si Mikey
nakakaawa. Kabibili palang nia nung tsiken nia, nahulog bigla dun sa
lagoon. So… Mejo walang kwenta. Ang galing kasi nung pagkakatali. Si
Lisong ang galing din. Pero dabest parin si Anton.

Tapos nag
Tiger Safari kami. HO MAY GOOLAY. ANG ASTIG. As in… Less than 2 feet
away ung tiger. Ang nagseseparate lang sa amin ay ung steel cage. X__x
Tapos may sumampa sa taas nung tiger van namin.
shiyeeet. Ang astig.

Tapos,
edi nag overheat ulit ung bus namin, 2nd time na, hinintay pa namin ang
ManVar upang sunduin kami. So, nakatambay kami dun for mga 30 minutes
habang ang Katmon at Dungon ay nagpapahinga na dun sa hotel. X__x

Tapos,
pagdating namin, mejo kumain muna kami. Tapos ang ulam ay… Sinigang
na tsiken. Ang tanong. Meron bang sinigang na tsiken? GWAHAHAHHAHAHAHA.
TAMA UN. XD

Tapos umakyat kami ng kwarto.

Thre. Dun nagkaalaman na ang mga tao. Sobrang nakakaiyak…
Si
Diane sobrang laki ng problema gawa ni Christine. Si Christine mas
malaki ang problema kaya talagang naiiyak na xa. Si Bongocan mejo
malaki rin ang problema. Ako may nalaman ako na hindi ko nalang sana
nalaman na sinabi pala ni Bongo sa kniya na ako un. So, mejo
nagkabadtripan ang mga tao. Pero para sa akin ang pinaka kawawa si
Diane… Mas malaki problema nia sa aming lahat. Si Haydelle lang ang
masaya eh… Buti pa xa… Wala xang problema…

Tapos, bumaba
kami. Pupunta kami dun sa fireworks sa may boardwalk… Ang ganda… Sa
kagandahan nia at sa aking mga problema… Naiyak ako mejo. At may
sinabi pa si Haydelle na mejo nakagagalit… Panandaliang kasayahan
lang daw ang naidudulot ng fireworks…? Para sa akin hindi… Kung
panandalian lang un… Edi lahat ng kasayahan sa buhay natin
panandalian. Para sa akin… Lahat ay naglalast forever. As long na may
memory taung mababalik balikan. Maalala ko parin kung sino ang katabi
nia nung nagffire works… KUng anong kulay ung pinaka malakas na sabog
at kung gaano kalaki ung pinakamagandang mga ilaw na nakita ko… Kung
ano ang feel nung sand sa aking mga kamay… Kung ano ang galaw ng
tubig sa dagat at kung ano ang nararamdaman ko nung mga sandaling iyon.
Talagang hindi panandalian, Haydelle. Hinde.

Pagkatapos nun,
supposedly uuwi na kami sa Hotel. Pero hindeeeeee. Dahil may concert
ang Parokya Ni Edgar, nagbeg ang mga estudyante na mag stay… Pero…
Para sa akin sobrang waste of time lang ung ginawa namin. …

After nung concert… umuwi na kami sa hotel… Tapos may program…
Sobrang saya… Sobrang saya nung program… Napaka…

… : )

Hindi lang dahil nanalo kami. Hindi lang gawa nung mga performances ng mga bata… Kundi… Secret ko na un.

Tapos umakyat na kami ng room. Tapos nag cheesuman ng unti tapos natulog na.

Ansaya
nung araw. We were all started in a normal state, down to the pits of
hell kind of emotion… To such a light feeling as if we were all
weightless… All problem free.

…

Pagkagising namin, nag breakfast kami. Eh sobrang sama nung pakiramdam ko… Kaya di ako nag breakfast tapos…

Ayoko na. Copy paste lang to. Hah.

Da best.

Gusto ko lang mag update ng b…lag na to. D:

Made this in my mind while we were doing the rosary for my grandma just this afternoon. Wrote it down now. Death… LOEV. Agh. =((

words exchanged like souls flew
the heat was exhausting, the sticking mildew.
Vast emeralds of grass, stones of memories past.
Death, life, dedication seen through the murky glass
Of people, illusions, lies and deceit.

Waiting for nothing, waiting for something.
Bring back life to those deserving,
Take those who put their dreams in waiting.
Leave be those who try to attain their wantings.

Relatives speak of those who lie beneath.
Songs, food, served to those who cant devour
Smiles, laughter rung through the field of standing stones.
Sadness, depression past, acceptance in the air.
The five stages accomplished, peace forever near.

nanonood ako ng teebee. May napanood akong commercial. .20 cents nalang
daw ang smart to smart text? WTF. Bakit ganoon? Tanda ko dati, nung
unang una ako nagkaroon ng cellphone, ung pangkaskas pa ng yelo, and
sim tig iisang libo. Ngayon, tig ddalawang daan nalang. Minsang nga
isang daan na lang eh. Oo. Ung texting rate na piso di na nag bago.
Pero may mga dumatin na unlimited texting at calling. WTF. Wala na ba
talgang ibang magawa ang mga tao sa Pilipinas kung hindi umupo at
pudpurin ang kanilang mga keypad? Nung summer, sa plan 500 ng phone ko,
80 pesos lang nagastos ko. Puro tawag na un. Nung una, sobrang
kinaawaan ko sarili ko dahil wala akong ka text. Pero, nung naisip ko,
WTH, 22,900 hours lang ako mabubuhay at ung kalahati ba noon I shall
spend on texting people? Sobrang naaawa ako dun sa mga tao na
kapagnakakahawak ng phone at may load ito, itetext na ang lahat ng tao
sa phonebook nila na unli sila. Langya. Nung una ko nabasa ang salitang
unli sa IM ng kaklase ko, sobrang napa ANO ako. Anong oonli? Oonli ba
ako? At ang kaklase ko ay tumawa. Hindi ko na pinansin. Pero seryoso…
Ngayon ko lang nakita kung gaano na kalala ang problema na ito. SUmakay
ka ng jeep. Walang isang segundo na walang cellphone na hawak ang mga
tao. Kung dati para talaga sa communications lang, ngaun… ginagawa
nang pang gago eh. Walang pake ang mga tao kung unli ka. Unless ang
taong tinext mo na unli ka ay walang magawa sa kanilang buhay. Langya
naman. Kung naebak kayo at wala kayong magawa kundi mag text, do
yourself a favor and grab a friggin book. O kaya naman magbasa kayo ng
jaryo. Makakaburn pa kayo ng calories sa paghahawak sa malaking jaryong
un. Tapos, di nio ba narealize na niloloko lang kayo nung mga gagong
may ari ng cell sites? Dati nga diba? Tig iisang libo ung sim, dati
piso isang text, dati 7 piso kahit same network ang tatawagan mo. Pero
ngaun, dalawangdaang piso may sim ka na, .20 cents na nga lang daw
makakatext ka na, Unlimited na tawag kapag bumili ka ng 300. LANGYA.
tubong lugaw ang taeng banal. TAMA BA UN?! WTH. Ang masama pa dito,
sobrang daming tao ang naloloko. Tapos minsan, sa sobrang dami nga,
kapag unli ka, in ka. Ung tipong kapag unli ka, at may kasama kang mga
unli din, kayo lang ang nagkakaintindihan. Minsan, nahahati pa ang mga
tao. Globe, Smart,Sun. HELL YEAH. Sige. Dati, bumili din ako ng Globe.
Sabi ko, baka maakit ko ang taong iniibig ko. Pero hindi eh. May
kaibigan din ako na smart na balak din bumili ng globe na sim para din
maakit ang kanyang iniibig. Pero, narealize ko na naman, na kahiya
hiya, texting nalang talaga ang basihan eh no? Minsan nga may nagtxt sa
akin na kaklase ko na sobran gdi ko pa ata nakakausap for more than
five minutes sa school. Tapos, nung nagtext xa sakin, langya, umabot ng
50 messages ung exchange. X___X Ang galing. Seryoso. At tsaka, kung
ayaw ka ng tao, ayaw ka nia! Kahit maging president ka pa ng klase nio,
kahit maging 1st ka sa klase nio, kahit makahomerun ka sa softball,
kahit mag swimming varsity ka, kahit gawin mo na ang lahat para sa
iyong iniibig, kahit bumili ka ng GLOBE na sim na alam mong di mo
magagamit dahil never ka nyang itetext kahit unli xa araw araw, KAHIT
ANO BASTA PARA SA KANYA, kung ayaw ka nya, ayaw ka nya. GANOON UN EH.
At ang sama pa nga ng cellphone eh. FALSE HOPE. At may kaplastikan pang
mailalagay sa bawat piso mong gagastusin. Pwede kang mag ö ü ^^ o kung
ano man na nasa german keyboard ko na ito na nagrerepsent ng smiley
favce, maari mong ilagay kahit sa totoong buhay ay sukang suka ka na
katext mo un.

Ito.
Hindi naman sa hindi ako nagamit ng cellphone. Pero feel ko parang
sobrang overrated na ang phone na ito. Ang kaylangan lang naman ng tao
ay kaunting komunikasyon at hindi magdamag na pagpindot. Ako, sarili
ko, nagamit ako ng phone, at aaminin ko, ang bumubuo lamang ng inbox ko
ay ang titser ko na maaring nag uutos o nagpapabilin o ang nanay ko o
occasionally ibang tao.
At hindi ako bitter kaya ko ito sinasabi.
Umabot din naman minsan ng 1.3k ang bill ko kakatext sa isang tao na
sobrang may natutunan ako. At least naman matino ang pinaguusapan
namin. Hindi kung ano ginagawa mo ngaun. AY. oo Nga pala. Pati ung here
na me dito na u PUTANG INA. Napapamura ako tuwing may naririnig akong
ganoon magsalita. WTF. Ganito na nga ka lazy ang mga pinoy. Hinding
hindi nila masasacrifice ung isang pindot na un kasi baka magkastroke
sila at di nila matapos at magamit ung isang lingong unli nila. Aba
naman. Sayang din un! /sarcasm.

Ewan ko kung bakit ko naisipan itype ito.

Murahin nio nalang ung commercial ng smart kung gusto nio. Haha.

of my lame attempts to push YOU to read my OTHER blog.

Dang.

http://lioncourt82.livejournal.com/

Orayt.

Far out. XD

Cut-copy-paste.

Nothing really hapenned. I just mispelled ammount again. Yey. AmMount. Bwahaha.

Oh. ANd i was elected Führer of the classroom. Dang. I hate it. So many responsibilities.
I do wish I can live up to their expectations. X_x
Though I might have to rephrase that.
I do wish I exceed their expectations. For maybe theyre low. Yep.

Far out.

Haha.

Argh. Sobrang excited na ako sa Little Miss Sunshine. @__@

Hmmmmn.

Oh. I read a book abou the Holocaust. The title?
Holocaust. Yessss. Very creative.
Anyhow, it had two point of views in it. One was a Nazi’s, the other, a Jew’s.
And dang, it almost… ALMOST, drove me to tears. X_x

Ahm.

I hate my phone. Gah. It keeps on switching on and off. T_T

Oh. And mom just came home from Singapah. As they say it.
ANd brought me this little piece of treasure:

Say hello to Hedge.
He has holes in his ears and nose.
I can put pencils in them.
Very wicked.

Hmmmmmmm.

I cant stop watching Over the Hedge. Nor can I stop listening to it’s soundtrack.

Oh. And.

Freshmen
have very very very very high energy levels. X_x I was riding the jeep
to admin. There were only three second years, others were all freshies.
The other two sophomores got out in IRRI. I was left with a jeepney
full of freshies. And Gastro’s one hundred percent volume level was no
match to some dude’s voice. He was like: "AHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA. UNG
KANYANG HIRO *hero*. DUGUAN SA AKIN. UNG ETS PEE NIA GANTO NALANG *hand
gesture* PERO UNG AKIN PUNONG PUNO PA. ANG GAGO KASI EH. ANG YABANG."
at iba pang DOTA lexicon.

Natatawa nalang ako. Perro napunit siguro ng unti ung aking eardrum.

Orayt.

porcelain

tonight i lie on my bed
with random emotions in my head
listening to the crickets call
that comes only after crystals fall.

thinking of bright lights and empty horses.
the constant revolution, it’s courses.
the look of old porcelain haunting me.
reminds me of what was left of my debris.

old, glassy, dense yet fragile.
eyes of ice, movement: agile.
but what is inside is hollow
dark and noone to ever  follow.

i watch the shadows on my wall fall.

_____________

No

I try not to think of the beginning
how we were all then
what we are for,
nor why i feel wronged.

why is there something instead of nothing
i often incessantly ask.
yet no one could ever answer my query
which left me clueless, more than before.

a divine existence?
a deeper reality, the ultimate truth.
what is it that this life is from?
what is it that keeps us going?

what are we? are we alone in this vast universe?
what is the devil that insane men drawl.
the divine plan.
the bible.

Oraytee then. Paalaam. >P

Ampanget na ng purerenster. @_@
Update ng update, kala mo gumaganda.

Eh hindi eeeh.

@_@

Hrmmm… ebay ebay ebay ebay ebay ebay. -____-

Campbell Campbell Campbell Campbell Campbell Campbell

Chumscrubber Chumscrubber Chumscrubber Chumscrubber Chumscrubber

SCHOOL SCHOOL SCHOOL SCHOOL SCHOOL SCHOOL SCHOOL SCHOOL SCHOOL SCHOOL

JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS JEBUS!

Bleh. I am lost. @_@ You will neber paynd Erika again. She was swallowed in a sea full of happy pills that make people depressed. Swallowing every wave that comes through her mouth, she will never rise.

Yay.

Paalam.

SEPM.
Masaya.
Nakakalugaw.

Paalam.

*sigh*
I loathe him. Yes, I do… I swear to myself never will I
think about him, to talk about him, to speak to him if it is
uneccessary… I swear.
T_T
You’re nothing now. Hope you do read this.

You sure did lose something. I was the best thing you never had.

Huwaw. Buhay pa tong blog na to. >_<

Hmm… I miss Dao. I miss school. So, if you miss ME visit my new blog! *wahaha. labo*

http://lioncourt82.livejournal.com/

at…

http://05-06dao.livejournal.com/

Ayan. Basta, mahal KITA. Di mo lang magets.